Góðan daginn!

 

Mig langaði aðeins að segja ykkur frá útskriftinni minni sem var á föstudaginn 3. Júní. Mig langar líka að benda á það að þetta verður síðasta bloggið áður en ég kem heim!! :D

Útskriftardagurinn…. Ég og bróðir minn mættum í skólann klukkan 7.45 og voru allir útskriftanemar teknir með skólabílum í kirkjuna þar sem útskriftin átti að vera um kvöldið. Þetta var s.s. æfingin og gekk hún bara ágætlega. Við gengum inn í stafrófsröð og settumst niður. Við vorum svo kölluð upp og þá gengum við upp á sviðið og fengum “skjalið”. Þetta var meira og minna æfingin í hnotskurn. Mér fannst nú alveg fáránlega fyndið þegar ég sagði námsráðgjafanum mínum að ég vildi vera kynnt undir fullu nafni. Vegna þess að hún fékk smá hjarta áfall og tilkynnti mér það að hún væri hræðilega með tungumál og ég yrði því að fyrirgefa mistökin sem hún myndi gera. Ég sagði henni að ég myndi setjast niður með henni og kenna henni að bera nafnið mitt fram. Ég eyddi 2 dögum með henni og þegar kom að mér á æfingunni, stoppaði hún vel og lengi, horfði á blaðið þar sem nafnið mitt var skrifað og tók sér góðan tíma til að bera fram nafnið mitt. Þrátt fyrir góðan undirbúning, lenti hún í svakalegum vandræðum!! Allir tóku eftir því og því var ég og allir aðrir (líka mrs. Callaway, námsráðgjafinn minn :D) í hláturskasti þegar ég gekk yfir til mr. Newell (hann er umsjónarmaður yfir íþrótta deildinni og einn af aðstoðaskólastjórunum) og tók í höndina á honum. Þegar æfingunni var lokið, fórum við aftur heim og fékk ég 3 klukkutíma til að koma mér heim og taka til í herberginu mínu (þá er ég að tala um alvöru þrif þar sem ég henti meirihluta dótsins sem var í herberginu og riksugaði!). Klukkan 3 fór ég aftur upp í skóla þar sem ég hitti kórinn og við fórum saman upp í kirkjuna til að æfa fyrir kvöldið. Æfingin tókst vel til og áttum við að syngja 2 lög, þjóðsönginn og Omnia Sol (ofboðslega fallegt lag sem varð fyrir valinu í ár, það er alltaf valið nýtt lag á hverju ári sem verður sungið við útskriftina). Við skelltum okkur svo í verslunarmiðstöðina til að fá okkur kvöldmat. Klukkan 6 mættum við aftur í kirkjuna og voru þá allir hinir útskriftarnemarnir mættir til að taka myndir áður en athöfnin hófst. Stundin var svo liðin upp. Útskriftin gekk vel fyrir sig og mrs. Callaway tókst miklu betur til með nafnið mitt í þetta skiptið. Eftir athöfnina þurfti ég að drífa mig til að skila kuflinum og fá plaggið mitt (á því stendur “certificate of attendance” :D). Ég fann svo bróður minn og við fórum svo og fundum fjölskylduna þar sem margar myndir voru teknar. Michele (fyrsta fósturmamma mín) og Theresa (trúnaðarmaðurinn minn) komu og gáfu mér meira að segja smá gjafir!! :D Maður var nú ekkert að kvarta yfir því. Ég þurfti svo að flýta mér, vegna þess að ég þurfti að ná skólabílnum sem fór í partýið! Ég fór með vinkonu minn Sandy í “Senior All Night Party”. Þetta var haldið í líkamsræktarstöð, en við fengum aðgang að sundlauginni, heitapottunum, öllum blak-,tennis-, körfubolta-, og Squashvöllunum. Þar var líka spilavíti, þar sem við fengum kort sem við skiluðum inn til starfsmannsins sem vann í spilavítinu og þegar við vorum búin að spila í klukkutíma gátum við skilað inn “peningunum” sem við unnum og við fengum miða í “raffle”. Fyrir hverja 250 dollara sem við unnum, fengum við 1 miða. Ég fékk 16 miða….. Enda vann ég líka 10 dollara á Starbucks og 15 dollara í iTunes! :D Ég var bara nokkuð ánægð, þar sem ég vinn aldrei neitt í svona leikjum! Þessa nótt svaf ég ekkert, við vorum með ótakmarkað pizzu og nammi og fleira. Morgunmatinn fengum við hjá slökkviliðsmönnunum í Sandy (pönnukökur og skrömbluð egg, alls ekki slæmt! :D). Ég kom heim um 6 leitið og endaði með að fara að sofa og svaf nánast allan daginn!!

Þessa helgi fékk ég að hitta elstu systur systkina minna, Trishia, og börnin hennar. Núna hef ég hitt alla fjölskylduna!! J

Við vorum með varðeld og bjuggum til Smores (kex, sykurpúði, og súkkulaði!). Þetta var voða skemmtileg helgi.

Þessa vika hefur verið æðisleg. Á mánudaginn var ég og bróðir minn með smá grill fyrir vini okkar. Þetta var mjög skemmtilegt og enduðum við á þakinu til að horfa á sólarlagið, en það er eina leiðin til að sjá sólarlagið vegna alla trjánna sem eru hérna!! Á þriðjudaginn fór ég svo með vinkonu minni Sandy í skólann, við vorum bara að ganga frá síðustu málunum, kveðja kennara og svoleiðis. Um kvöldið fór ég með systur minni í afmæli til vinkonu minnar, Hollyanne. Það var mjög gaman og hefði ég nú viljað vera lengur en við þurftum að fara… :( Í gær (miðvikudaginn) eyddi ég svo kvöldinu/nóttinni með vinum mínum, Crissy, Natalie, Carrie, og Chris. Vorum við með Christamas Carol maraþon (Chris á allar útgáfurnar!!), við spiluðum líka leiki og var vakað alla nóttina!! :D Þetta er búin að vera alveg frábær vika, en núna er ég byrjuð að pakka svo ég geti farið að senda dót með skipapósti og svo á morgun er ég að fara til Redmond til þess að fara í útskrift hjá frænku fjölskyldunnar minnar og Rory, skiptinemans þeirra (hún er frá Noregi og er því frænka mín!! Hehe….). Það förum við svo til Californiu, þar sem við ætlum að eyða viku í LA! Þetta verður æðisleg ferð, en ég þarf bara að segja ykkur frá því þegar ég kem heim, vegna þess að ég kem heim eftir 2 og hálfa viku!! XD

Þetta er búið að vera mjög lærdómsríkt og í heildina alveg æðislegt ár og núna hlakka ég til að hjálpa öðrum skiptinemum á Íslandi og hitta alla hina skiptinemana sem fóru með mér til Bandaríkjanna!!

Ég hlakka til að sjá ykkur öll og komast aftur á klakann!! :D

 

Sjáumst eftir 18 daga!! :D

-Brynhildur Þóra

Góðan daginn kæru ættingjar og vinir! :D
Hérna er allt frábært, sólin skín og hitinn fer hækkandi. Ég ætla nú að taka það fram að ég er búin að fara út í sólbað í dag og mun það vera fyrsta sólbaðið á árinu og mun alveg örugglega ekki vera það síðast þó svo að rigningu sé spáð út alla næstu vikuna!  Mig langaði nú samt að segja ykkur aðeins frá síðustu helgi sem er einnig þekkt sem PROM-helgin mikla!! Maður var búinn að vera að undirbúa þessa helgi í nokkra mánuði og átti þetta að vera alveg fullkomið. Viku seinna get ég ekki kvartað! Þetta var alveg frábært! Ég byrjaði nú laugardaginn á jarðaför, þar var verið að jarða nágranna okkar en hann var í "the coast guard" og svo var hann líka slökkviliðsstjóri og þess vegna voru þarna mættir "color guards" og það var spilað á sekkjapípur og fánarnir settir upp með glæsilegri athöfn og Mrs. Bonnie (ekkjan) fékk allskonar virðingarvotta frá öllu fólkinu sem var mætt á svæðið. Þessi jarðaför var allt örðuvísi en ég er vön og því mjög áhugavert og á suma vegu mjög lærdómsrík reynsla. Nú þegar jarðaförinni var lokið skutlaði bróðir minn mér til vinkonu minnar þar sem ég eyddi restinni af deginum að gera mig klára til að fara á Prom. Við vorum 5 saman að gera okkur klárar og fórum svo í kvöld mat og þá vorum við orðin 8 saman! Maturinn var æðislegur og líka í grískum stíl eins og þemað í ballinu! Ég fór svo á ballið með Hannah, Haley, Lizzy og Chrysta, og var ekkert smá mikið stuð í bílnum á leiðinni þangað! Ballið var í Portland og skemmtum við okkur alveg konunglega í bílnum með gluggana opna og tónlist stilta í hæsta!  Ballið var mjög skemmtilegt, við fengum sólgleraugu sem lýstu í myrkri og voru merkt Prom 2011. Við vorum fáránlega cool með þau!  Eftir ballið fórum við á rúntinn í Portland og okkur langaði alveg svakalega mikið í mat (klukkan var um miðnætti og ekki líklegt að finna eitthvað opið á þeim tíma...) þannig að við ákváðum að skella okkur til Gresham þar sem við fundum McDonalds þannig að við vorum í bílnum í fínu kjólunum okkar að borða McDonalds!!! Talandi um að vera cool!! Við ákváðum svo að koma okkur heim til Hönnuh og þar gistum við allar. Við ætluðum fyrst að taka því rólega og horfa á mynd og svoleiðis, en nei, við vorum rotaðar um leið og við lögðumst á gólfið!!
Morguninn eftir ákváðum við að við þyrftum að hressa okkur við og fórum því í heitapottinn og svo fórum við að spila Wii tölvuleiki! Það var s.s. hreyfin dagsins þar sem við vorum í Michael Jackson Experience og Just Dance 2 þar sem þú ert að dansa allskonar dansa við mismunandi lög og við vorum allar dauðar eftir það allt saman!! 
Þetta var nú PROM-helgin mikla og var hún alveg æðisleg!
Ég hef hins vegar mikið verið spurð hvort í hafði fengið frí síðastliðna viku út af páskunum og svarið við því er nei. Ég hef verið að mæta í skólann alla vikuna, líka á föstudaginn langa! Hérna s.s. má skólinn ekki gefa frí vegna hátíða tengdum trúarbrögðum. Jólafríið heitir "vetrarfrí" þar sem allir vilja fá frí á þeim tíma. Eina fríið sem ég fæ yfir páskana er helgarfríið sem ég fæ um allar helgar! Maður gerir bara gott úr því og ég ætla að skemmta mér í rigningunni á morgun við að taka fullt af myndum!!  
Talandi um myndir, þá eru myndirnar frá Prom komnar inn á facebook. Ef þið hafið ekki aðgang að facebook er bara um að gera að tala við fólk eins og foreldra mína og frændsystkini, en þau hafa aðgang að þeim!  
Verið þið sæl í bili og ég kem heim eftir 66 daga!!
-Brynhildur Þóra 

Á miðvikudaginn síðasta var fyrsta kvöldið í nokkrar vikur sem var að mestu leiti þurrt þannig að ég fékk fóstursystur mina og vinkonu hennar til að fara með mér út og taka myndir fyrir ljósmyndunar áfangann minn. Við vorum þarna 3 mjööööög saklausar stelpur og fórum á tún sem var rétt hjá kirkju, rétt fyrir utan Sandy. Þarna vorum við í ca. 1 og hálfann klukkutíma og voða gaman. Við vorum með vasaljós svo myndavélin mín fengi nóg ljós til að geta tekið mynd og svo vorum við líka með tónlist því ég fékk stelpurnar til að dansa fyrir framan myndavélina!! :D Mjög gaman hjá okkur. Myndirnar er hægt að sjá inn á Facebook… Eftir dágóða stund, vorum við næstum því búnar að klára og ætluðum heim eftir svona 10 mínútur. Þegar við vorum að taka síðustu myndirnar heyrðum við allt í einu hljóð sem benti til þess að við vorum alls ekki einar…. Allt í einu sáum við vasaljós og það var að koma í áttina að okkur! Ég lýsti svo vasaljósinu mínu í hina áttina og allt í einu sá ég mann standa rétt hjá mér!!! Þá má nú segja það að við vorum ekkert lítið hræddar!! Kemur þá í ljós að þessir menn voru fógetar í sýslunni…. Þá höfðu nágrannarnir séð vasaljósin okkar og ekki vitað hvað þau áttu að halda og hrindu á lögguna!! Þegar við sögðum þeim að við værum nú bara að taka myndir fyrir ljósmyndunar verkefni fyrir skólann, urðu þeir mjög hissa og meira að segja hlógu!! Þeir sögðu þá að við værum í góðum málum, tóku niður nöfnin okkar (guði sé lof að ég var með gilt skilríki frá Oregon!!) og báðu svo um að sjá myndirnar mínar. Ég sýndi þeim myndirnar og útskýrði að við værum að reyna að búa til drauga á myndunum. Þeir hlógu bara og báðust til að fara með okkur á staði svo við gætum séð alvöru drauga!! Við afþökkuðum bara mjög pent. Þegar þeir spurðu okkur svo hvað við héldum að við ættum mikið eftir, sögðum við að við gætum farið bara strax. Þá voru þeir mjög undrandi og sögðu okkur að venjulega fer fólk að rífast við þá og neita að fara. Við sögðumst ekki vilja trufla neinn þannig að við ákváðum bara að láta þetta gott heita og fór heim. Þegar við komum heim til vinkonu systur minnar sögðum við foreldrum hennar hvað gerðist og fyrst voru þau áhyggjufull en þegar við náðum lengra inn í söguna skellihlógu þau!! Þeim fannst þetta alveg svakalega fyndið! Ég vil líka taka það fram að við vorum í hláturskasti allt kvöldið!!

Þetta var mjög skemmtilegt kvöld og verður seint gleimt! :D

Mig langar líka aðeins að segja frá föstudagskvöldinu og laugardagskvöldinu (gærkveldi).

Á föstudagskvöldið fór ég á “Theater Showcase” í skólanum. Þetta var Senior Project vinkonu minnar, Bryn McLaughlin. Fyrir þá sem ekki vita er Senior Project verkefni sem allir útskriftanemar verða að gera ef þeir vilja útskrifast. Það má gera nánst hvað sem er og margir velja sér eitthvað sem tengist því sem þau vilja leggja sér fyrir hendur eftir háskóla. Bryn vill verða leikkona og valdi því verkefni þar sem hún setti saman fullt af einleikum og bjó til “showcase”. Öll atriðin höfðu farið í 2 keppnir og stóðu þau mjög upp úr. 2 af þessum atriðum komust í Nationals þar sem keppt verður á mótum krökkum alls staðar að á landinu! Þetta var sambland af dramatísku og fyndnu. Þegar við sáum fyndnu atriðunum var þetta svo fyndið að allir hlógu eins og ég veit ekki hvað!!! Þegar við sáum dramatísku atriðin voru flestir að minnsta kosti að tárast ef ekki farin að gráta! Þetta var æðislegt og maður var alveg yfir sig hrifin af öllum þessum hæfileikum sem leynast í skólanum! Þetta var alveg dásamlegt.

Á laugardagskvöldið (í gærkveldi) fór ég hins vegar á 2 viðburði í skólanum og bæði alveg frábært! Ég byrjaði kvölidð á Mr. Doernbecher. Þetta er “fegurðarkeppni” fyrir strákana. Ég veit ég kallaði þetta fegurðarkeppni en þetta var samt ekki keppni upp á fegurð. Þarna voru 10 strákar og þeir voru að sýna hæfileika, gengu fram í jakkafötunum og topp 4 strákarnir fóru í örstutt viðtal. Það voru svo dómarar, einn af þeim var bæjarstjórinn, og þau gáfu stig fyrir hvern lið keppninnar. Sýningin byrjaði hins vegar á því að allir strákarnir komu fram og dönsuðu við syrpu af lögum, eins og Single Ladies og Men in Tights!! Þetta var alveg frábærlega fyndið og klárlega setti grun fyrir frábæru kvöldi! Þarna voum við með mjög hæfileikaríka stráka og svo vorum við líka með ekki svo hæfileikaríka stráka en þetta var allt til stuðnings spítalans Doernbecher. Að lokum komumst við svo að því hver vann og viti menn, vinur minn vann!!!! Daniel Wesselink er nýi Mr. Doernbecher. Þessi strákur er með mér í kórnum og er líka með sama söngkennara og ég! Ég gleymdi aðeins að nefna hvað Doernbecher er fyrir utan það að það er sjúkrahús. Doernbecher er spítali sem sérhæfir sig í langveikum börnum og á hverju ári er ein vika tekin fyrir söfnunarátak fyrir þennan spítala og allir keppendur Mr. Doernbecher eru alla vikuna að fara á milla bekkja og fyrirtækja í bænum til að safna peningum fyrir spítalann. Að lokum er veitt viðurkenning fyrir hæstu fjárhæðina. Í ár var það strákur sem var í öllum hádegishléum með gítarinn sinn og spilaði og söng fyrir smá klink og náði að safna yfir 300 dollurum!!

Þetta hefur verið góð vika og næstu vikur líta út fyrir að verð alveg frábærar!! Á þriðjudaginn stefni ég á að fara í yoga með trúnaðarmanninum mínum og svo í kvöldmat eftir á. Á fimmtudaginn fer ég svo til Vixathep fjölskyldunnar og verð þar yfir helgina. Þá ætla ég að fara í höfuðstöðvar Nike og í brúðkaup og svo á sunnudaginn er ég svo að fara að versla með vinkonum mínum og svo í bíó! Þetta verður æði. Helgina þar á eftir (16. apríl) verður svo prom og þá ætla ég með 3 vinkonum mínum, við ætlum að fara út að borða saman, fara svo á ballið og í lokin ætlum við svo allar að gista hjá Hönnu vinkonu minni en hún er með risastórann kjallara í húsinu sínu!! Þetta verður æðislegt!

 

-Brynhildur Þóra

Núna er Spring break lokið og skóli á morgun. Mig langaði aðeins að segja ykkur frá dvöl minni í Sunriver, Oregon. Sunriver er rétt hjá Bend og er 3 klukkutíma akstur í suð-austur. Ég fór s.s. með Michele, Anouxa og Sophia Vixathep og við gistum í sumarhúsi foreldra Michele. Húsið er risa stórt. Þarna uppgötvaði ég þessa frábæru uppfinningu sem er rafmagnsteppi. Þessi teppi voru á rúmunum og maður kveikti á þeim rétt áður en maður fór í rúmið og þá var það orðið hlýtt og gott! Ég hafði orð á þessu við hana móður mína og hún sagði bara að þetta væri merki um elli! Ég var nú ekki alveg sammála….

Við komum til Sunriver á föstudags kvöldið og var bara fljótlega farið að sofa. Á laugardeginum fóru allir bara út um allt. Ég og Michele fórum í búð sem er alveg eins og Góði Hirðirinn. Eftir það fórum við í “Nature Center”, en það er staður þar sem særðir fuglar eru sendir til að jafna sig og seinna er þeim svo slept aftur í náttúruna og svo eru fallegar gönguleiðir og fleira. Þarna er líka risastór stjörnukíkir. Þetta var mjög flott. Á sunnudeginum var bara legið í leti. Við höfðum það æðislegt og um kvöldið fékk Sophia að horfa á fyrstu bíómyndina sína og horfðum við á myndina WALL-E. Þetta var ekkert smá krúttlegt! Á mánudaginn fór ég og Michele í hjólreiðatúr og við fórum í verslunarmiðstöðina sem er þarna frekar nálægt. Anouxa og Sophia komu og hittu okkur þarna og við fengum okkur smá ís. Þegar við ætluðum að fara til baka var Sophia ekki í besta skapi og vildi ekki fara frá mömmu sinni þannig að við skildum hjólin eftir og keyrðum til baka svo Sophia gæti farið að sofa. Þegar hún loksins sofnaði fórum við Michele aftur í verslunarmiðstöðina og náðum í hjólin og í kjölfarið fórum við í klukkutíma hjólreiðatúr í kringum vatnið, upp í hesthúsin og upp að bátaleigunni og svo fórum við til baka. Þetta var æðislegt. Á þriðjudeginum fórum við aftur í bæinn en áður en við fórum fékk ég að prófa sérstakt hjól sem er kallað “tandum” og er hjól fyrir 2! (Myndir af því verða settar inn á Facebook…) Þetta var mjög fyndið!

Þetta var nú ferðin og var þetta alveg frábært! :D
-Brynhildur Þóra 

Það er nú orðið svolítið síðan ég bloggaði síðast og finnst mér þess vegna kominn tími til þess að ég skrifi aftur!
Ekki mikið hefur gerst síðan síðast en nýlega hafa nokkrir skemmtilegir hlutir gerst.
Í síðasta bloggi endaði ég með að vona að það væri snjódagur, óskin mín rættist og enn betur, við fengum 2 snjódaga!! :D Maður gat nú ekki kvartað. Núna er komið vor og mér var sagt að veðrið er mjög óstöðugt á vorin, um morguninn getur verið sól og blíða, um hádegi er svo komin rigning, í eftirmiðdaginn eru svo þrumur og eldingar og um kvöldið er svo farið að snjóa. Bara í síðust viku fór ég út í mjög saklausan göngutúr, eftir 2 mínútna göngu (í góðu veðri...) var allt í einu skollið á óveður. Ég gerði mjög tilgangslausa tilraun til að tala við trúnaðarmanninn minn í símann en ekki gekk það vel þar sem hún heyrði ekkert í mér fyrir veðrinu! Nokkrum mínútum seinna féll stór grein beint fyrir framan mig og ég var ekki lengi að ákveða að snúa við. Ég var á röskri göngu á leiðinni til baka þegar fullt af litlum greinum af grenitrjám fóru að falla niður og þá ákvað ég bara að hlaupa! Þegar ég kom að húsinu var ég rennandi blaut en sá að fósturmamma mín var úti að reyna að bjarga ruslatunnunum okkar og nágrannanna! Ég s.s. hjálpaði henni að bjarga tunnunum og svo horfðum við á postkassann falla á hliðina! Við ákváðum þá bara að koma okkur inn. Klukkutíma seinna fór rafmagnið af húsinu! Smá óhugnalegt að fara á klósettið í myrkrinu :S Rafmagnið fór af í nokkrum sveitafélögum! Í Sandy var það af í u.þ.b. 6 klst en annarsstaðar fór það af í nokkra daga!
Nokkrum dögum áður en þetta óveður skall á fóru bræður mínir með mig upp í sveit og sögðust ætla að "Americaniza" mig..... Ég var nú ekki alveg viss hvað það þýddi en ég ákvað bara að fylgja þeim, þetta gæti ekki verið svo slæmt..... Ég hafði svoooo rangt fyrir mér :S Þeir fóru s.s. með mig til að kenna mér að skjóta byssum!! Ekki alveg það sem ég bjóst við en ég ákvað bara að treysta þeim þar sem þeir eru búinir að skjóta byssum síðan þeir gátu haldið á þeim, vegna þess að fósturpabbi minn er í lögreglunni og á þar með nokkrar byssur í húsinu og hann vildi koma í veg fyrir slys, og svo er eldri bróðir minn í hernum. Þetta endaði bara með því að vera mjög gaman! Við vorum að skjóta 22 rifflum (litlir rifflar sem gefa lítið hljóð og ekki erfitt að nota) en þar sem við ætluðum að skjóta hittum við 2 menn og ætluðu þeir líka að skjóta þarna. Það var nú svo sem allt í lagi og við fórum að spjalla og þeir spyrja eldri bróður minn hvað hann gerði nú, hann sagðist vera í hernum og um leið og hann sagði það urðu þeir hæst ánægðir og taka út vopnin sín! Þetta voru svakalegar byssur!! 2 AR15 byssur (samsvara M16) og svo nokkrar litlar, en krafmiklar skammbyssur! Bræður mínir urðu mjög spenntir.... ég hins vegar sýndi ekki eins mikinn áhuga.... :S Í mínum augum voru þetta bara stór, og óhugnaleg vopn! Við byrjuðum svo að skjóta og eldri bróðir minn var með mér til að kenna mér á þetta og passa að ég gerði ekkert heimskulegt.... :S Eftir smá tíma var ég farin að venjast þessu og hafði þá bara gaman af þessu, þá leit einn af mönnunum á mig og spurði mig hvort ég vildi ekki upgrade-a, ég horfði bara á hann eins og hann væri brjálaður!! Hann rétti mér svo AR15 byssu og ég ákvað að láta verða af þessu og byrjaði að miða. Bróðir minn hjálpaði mér auðvitað, þar sem þetta var miklu stærri byssa. Ég skaut nokkrum sinnum og þetta var svo hávært að ég lét bara þau skot nægja. Þegar mennirnir áttuðu sig á því að ég var líklegri til að prófa en ekki, fóru þeir að rétta mér allskonar öðruvísi byssur og létu mig prófa! Þeir voru báðir mjög vinsamlegir og mjög hjálplegir. Eftir 2 klukkutíma ákváðum við að það væri komið nóg og fórum heim. Á leiðinni heim sagði eldri bróðir minn mér að þetta voru hervopn sem aðeins 3% af venjulegum borgurum fá að prófa! Ég get nú ekki neitað því að mér leið bara frekar vel eftir þetta, og verð að viðurkenna að þetta var miklu skemmtilegra en ég þorði að vona!
Núna er ég komin í Springbreak og er að fara á eftir til Sunriver, Oregon með Vixathep fjölskyldunni minni, en þau voru fyrsta fjölskyldan mín. Langar mig líka til að benda á að Sofia (fyrsta fóstursystir mín) átti afmæli á miðvikudaginn og var 2 ára, þegar ég kom hingað var húnn 17 mánaða!! Tíminn líður svakalega hratt núna!  
-Brynhildur Þóra 

Wintercourt: Þetta var fyrsta ballið sem ég fór á hérna í Bandaríkjunum og heppnaðist það bara vel. Ég fór um morguninn til Gresham með vinkonu minni og við fundum kjól og skó handa mér fyrir ballið. Ég fór svo til annarrar vinkonu minnar þar sem við gerðum okkur tilbúnar og skemmtum við okkur vel við það. Við fórum svo á ballið og leit þetta bara ágætlega vel út, fyrir utan það að þarna er virkilega leitað í veskinu þínu. Á Íslandi er leitað á þér og í veskinu þínu en það er ekki leitið ofan í peningaveskinu þínu og þú ert ekki látin opna hvern einasta vasa á veskinu, þarna hins vegar er ekki leitað á þér, heldur bara í veskinu þínu en þá er líka virkilega leitað. Ég var látin opna peningaveskið mitt sem er svo lítið að það er ekkert sem kemt fyrir í því nema kort og peningar og það sést alveg greinilega að ekkert hættulegt gæti hugsanlega verið í því! Mér fannst þetta pínu “extreme”. Jæja, þegar við loksins komumst inn fórum við í skólastofu til að skilja dótið okkar eftir. Ég komst svo að því að skór voru ekki leifðir á dansgólfinu, ég hafði s.s. keypt mér nýja skó fyrir ekki neitt, smá vonbrigði þarna. Ég hugsði svo bara að ég mun örugglega nota þessa skó aftur, þannig að þeir voru ekki keyptir til einskis.

Nokkrum lögum seinna var farið og fengið sér ís, sem var boðið uppá út á gangi. Ballið var bara mjög skemmtilegt þrátt fyrir alveg óheyrulega mikið af rólegum lögum þar sem er búist við því að maður sé með “date”. Maður var fljótur að forða sér þegar þessi lög voru spiluð. Í heildina litið var kvöldið bara vel heppnað.

Valentine’s Day: Ég upplifði s.s. minn fyrsta Valentine’s Day og var það nokkuð áhugavert. Ég man eftir því að það var alltaf talað um Valentínusardaginn sem sérstakan dag en ég sá voða sjaldan eitthvað gert á þessum degi.  Hérna hins vegar er mikið gert úr honum. Það eru sérstakar útsölur og jafnvel eru nokkrar búðir sem gefa eitthvað frítt. Ég vakna um morguninn og það sem bíður mín niðri í eldhúsinu er kort, hjartalaga smákaka og “dassled conversation hearts” (hjartalaga nammi). Þetta var s.s. frá fóstuforeldrum mínum. Dagurinn byrjaði bara mjög vel og ég var í mjög góðu skapi. Maður sá svo alls staðar um skólann stelpur haldandi á stórum gjafapokum sem voru troðfullir af hjartalaga dóti, böngsum og blöðrum. Æði. Ég fór svo mjög saklaus í ensku tíma og viti menn, kemur ekki kennarinn upp að mér og réttir mér blóm og segir “þetta er ekki frá mér”, eitthvað sem var svo saklaust var strax orðið mjöööööög fyndið. Mér leið bara pínu vandræðalega, kemur svo ekki í ljós að blómið var frá Michele (fyrstu fósturmömmu minni) og Sophiu (fóstursystur minni, hún er ekki orðin 2 ára), mér fannst þetta voða fallega gert af þeim. Eftir þennan vandræðalega enskutíma fór ég og hitti Emmu, vinkonu mína, og við ákváðum að skella okkur á Subway. Þegar við komu þangað vorum við strax spurðar hvernig köku okkur langaði í. Ég, alltaf jafn sein eins og venjulega, fannst ekkert athugavert við þetta og valdi mér eina köku og þegar ég átti svo að borga kom í ljós að kakan var ókeypis! Þá var Subway að gefa eina fría köku á mann í tilefni að Valentínusardeginum! Ekki bjóst ég við þessu, en hey! Frí kaka!! Eftir hádegi fór ég svo í hagfræðitíma, og var ég bara nokkuð ánægð með daginn hingað til. Hagfræðitíminn gekk bara eins og venjulega (allir hálfsofandi....) þangað til að kennarinn skiptaði öllum strákunum að fara út. Þetta fannst stelpunum frekar skrítið en 5 mínútum seinna koma þeir aftur inn og eru þeir allir með rósir. Var þetta þá “extra credit” fyrir strákana ef þeir gæfu okkur stelpunum rós. Þetta heppnaðist mjög vel og allir með rósir. Í lok dagsins var ég s.s. komin með 2 blóm, kort, 2 kökur og hjartalaga nammi, ekki gat maður kvartað.

Dagarnir síðan hafa verið með venjulegu sniði, ég vakna fyrir allar aldir á morgnanna og fer í skólann og eftir skóla fer ég venjulega heim, nema að ég finni mér eitthvað annað að gera. Þessi vika/helgi hefur hins vegar verið óvenju góð. Á miðvikudaginn fór ég með systkinum mínum í píanótíma, þar sem ég fæ að spila á selló, og spilaði þar í ca. 30 min. Á fimmtudaginn kom vinur minn með sellíð sitt í skólann og ég fékk að spila á það áður en skólinn byrjaði og ég fékk svo að spila á það aftur á föstudaginn! Mjög gaman! :D Á laugardaginn fór ég svo á kynningu hjá dýraathvarfi þar sem ég mun mjög líklega vera sjálfboðaliði. Á sunnudaginn fór ég svo til Hönnuh, vinkonu minnar, og gisti ég hjá henni vegna þess að það var enginn skóli í dag (mánudagur, President’s Day). Við skelltum okkur svo í bíó um hádegið í dag, það var auðvitað enginn í bíóinu á þessum tíma, en það þýddi bara að miðinn vað 3 dollurum ódýrari og það var nánast enginn í salnum! Frábært! Við enduðum svo daginn á góðum göngutúr í sólskininu. Seinna í vikunni er svo spáð snjó og við vonumst öll til þess að fá snjódag á fimmtudaginn! Það þýðir enginn skóli! :D

Meira verður það nú ekki í bili.

-Brynhildur Þóra

Þá er fyrsta önnin í skólanum búin og maður á bara 5 mánuði eftir hérna í Sandy. Lokaprófin voru í gær (27. jan.) og í dag (28. jan.) og gekk þetta bara ágætlega, annars er ekkert að marka það fyrr en ég sé einkunina. Ég og 2 vinir mínir ákváðum að halda upp á annarlokin með því að fara í japönsku garðana í Portland. Ég fékk leyfi fyrir því hjá fósturmömmu minni og ekkert mál, við fórum og tókum lestina inn í Portland. Okkur var svo sagt (af starfmanni í görðunum) að fara út á Sunset TC, þannig að auðvitað gerðum við það og allt voða gaman og spennandi þar sem engin okkar hafði farið þangað áður! Ég, eins og ég er, vil auðvitað aldrei spyrjast til vegar, heldur vil ég bara redda mér sjálf... eftir að hafa sagt þetta vil ég minnast nokkurra atburða þar sem ég eða fjölskyldan hefur verið að ferðast. Við erum mikið fyrir að fara til útlanda og leigja bíl og keyra eitthvert annað en endilega klassísku túrista borganna, t.d. 2003 fórum við með vinafólki til Frakklands og keyrðum til suður Frakklands, allt gekk vel þangað til að hinn bílinn sem vinafólk okkar var að keyra, fór ekki út úr hringtorginu sem við ætluðum að keyra í gegnum... mamma var nú með kort og eftir nokkra hringi ákváðum við að taka forystuna og keyrðum út úr hringtorginu, við vorum töluvert á undan á hótelið... annað má nefna að ég var í Tékklandi sumarið 2009 og ég og nokkrar stelpur úr kórnum ákváðum að fara og skoða okkur um í gamla bænum í Prag, þegar við ætluðum svo til baka vorum við ekki alveg vissar í hvaða átt við ættum að fara til að komast aftur á hótelið :S Ég sagði svo, mjög stolt af sjálfri mér, að við ættum bara að leyta að turnunum því ég mundi eftir 2 turnum á gamla torginu, en þar var hótelið. Eftir að hafa fundið 2 turna og gengið í átt að þeim í góðan tíma, sagði ein stelpnanna, eru ekki ótrúlega margir turnar í Prag??? Ég verð nú að segja að sú uppgötvun var smá vandræðaleg en við komumst fljótlega eftir það á torgið. Til að gera þetta ennþá vandræðalegra voru ég og frænka mín, Sæunn, saman á menningarnótt eitthvert árið og við vorum bara að rölta í rólegheitum eftir Laugaveginum. Mamma Sæunnar, Berglind, hafði sagt okkur að hitta sig í Iðnó klukkan 10. Klukkan korter í 10 ákváðum við að það væri komin tími til að koma okkur í Iðnó, það var nú auðveldara sagt en gert, því fljótlega áttuðum við okkur á því að við höfðum ekki hugmynd í hvaða átt Iðnó var! Við mundum nú samt að Iðnó væri við tjörnina og því þyrftum við að ganga niður brekkuna, eini vandinn var að við vissum ekki hvor áttin ætti eftir að fara niður í móti. Eftir smá umhugsun og smá gang í vitlausa átt fundum við Hókus Pókus og þá vissi Sæunn hvar við vorum! Við vorum á miðjum Laugaveginum, hún mundi hins vegar ekki hvorum megin við götuna búðin átti að vera til þess að við værum á réttri leið.... Við fundum þetta nú á endanum en þó ekki án smá ævintýra.
Nú eins og þið kanski takið eftir tala ég aldrei um það að stoppa og syrjast til vegar! Einhvern veginn hef ég verið alin upp við það að maður eigi að geta reddað sér sjálfur! Við vorum s.s. í Portland á gangi (ég og 2 vinir mínir) og við fórum að velta því fyrir okkur hvert við ættum svo að fara. Þrjóska ég bannaði vinum mínum að spyrjast til vegar og sagði bara að við gætum reddað okkur! Ekkert mál! Eftir smá umhugsun tekur vinur minn upp símann og hringir í garðana, konan sem svarar þar segir okkur að við fórum of langt! en við ættum samt að geta labbað þetta. Við leggjum af stað mjög hress og hlökkum til að komast á áfangastað (svo ekki sé minnst á það að við vorum öll orðin mjög svöng...) Eftir góðan hálf tíma ákváðum við að stoppa fyrstu manneskjuna sem við sáum að spyrjast til vegar. Þegar við loksins fundum mann á gangi sagði hann okkur að það væru alveg góðar 6-7 mílur þangað til að við kæmumst á rétta götu! Þarna ákváðum við bara að snúa við og taka lestina heim... Við stoppuðum nú samt í miðbæ Portland og fengum okkur að borða. Eftir 4 tíma ævintýri í Portland er ég orðin smá þreytt... Við ætlum samt að fara á mánudaginn, þar sem það verður enginn skóli, og fara í japönsku og kínversku garðana, en núna vitum við hvar þetta er allt saman!
Þrátt fyrir að villast í Portland, var þetta mjög skemmtilegur dagur og góð 3 daga helgi framundan!
-Brynhildur Þóra 

Jólin... eins og sumir vita eru jólin annasamasti tími ársins þegar þú ert í tónlist, eins og t.d. kór. Það er því búið að vera allt brjálað að gera hjá mér núna í desember. Í byrjun desember kláraði ég söngleikinn og fyrsta hugsunin var “guð minn góður, allar æfingar búnar og ekkert að gera, hvað á ég að gera við sjálfan mig??!!”, það leið nú ekki á löngu þangað til að ég var að drukkna í verkefnum, endalausar framkomur með báðum kórunum og svo er ég allt í einu svona líka góð í því að finna mér eitthvað að gera!

Fyrst þegar ég flutti til nýju fjölskyldunnar minnar var sagt við mig “þú eyðir allt of miklum tíma inn í herberginu þínu” núna er sagt “þú ert aldrei heima!”.

Ég var svo að tala við fósturpabba minn í dag og ég var að reyna að ákveða hvort ég ætti að fara á skíði á morgun með systkinum mínum eða í laser tag með vinkonu minni, hann sagði að þau gætu örugglega beðið með skíðaferðina þangað til á miðvikudaginn en þá var vandamálð að vinir mínir buðu mér með sér til Portland á miðvikudaginn! Ég ákvað á endanum að sleppa laser taginu og fara á skíði, en fósturpabbi minn var alveg undrandi á því hvað þessi vika er útplönuð hjá mér en sagði nú samt “að minnsta kosti ertu að gera eitthvað!”.

Ég hef s.s. verið mjög upptekin í mánuðinum og mig langar aðeins að segja stuttlega frá bestu atburðunum.

Í byrjun mánaðarins áttum við í kórnum að fara að syngja í Safeway (matvörubúð, mjög líkt Krónunni), það klikkaði þó, en við redduðum því með því að fara 3 laugardaga að syngja í 2 klst. í Timberline Lodge, en það er skíðasvæði efst á Mt. Hood. Ég fór fyrsta laugardaginn og var það frábært. Það var frábært veður, þó svolítið kalt, og við sungum inni og úti við lyftuna. Fólkið var mjög ánægt með þetta. Þrátt fyrir að vera tenórlaus létum við ekkert á okkur fá og redduðum því með því að ég fékk 5 min. til að læra tenór partin og svo söng ég bara hann! Mjög einföld lausn.

18. desember fór svo kórinn til Portland og við sungum í kaþólskri kirkju sem er kölluð “the Grotto”. Þar er ein stærsta ljósasýning lansdins. Við sungum klassísk jólalög og ég fékk meira að segja að syngja einsöng í “Ó helga nótt”! Eftir sönginn fengum við smá tíma til að labba um og skoða sýninguna og var ég alveg heilluð! Þeir eru meira að segja með lamadýr! (lifandi...) Margir fóru svo heim með foreldrum sínum en við fáu sem fóru með rútunni skemmtum okkur konunglega á leiðinni heim! Það er aldrei að vita hvað gerist í þessum rútuferðum!

Mér finnst líka vert að nefna að littli jazzkórinn sem ég er í var beðinn um að koma og syngja fyrir ákveðinn hóp af fólki í hádegsmat og ekkert mál, við mættum og byrjuðum að syngja og allt gekk vel. Kórstjórinn okkar sagði okkur svo að syngja lagið “Baby, it’s cold outside”, við sögðum bara já, ekkert mál og byrjuðum að syngja, áður en við vitum af erum við öll búin að gleyma textanum og erum að horfa á hvort annað og raulum bara lagið! Við vorum öll að reyna að komast aftur inn en það virtist algjörlega ómögulegt og ég hélt við mundum alveg klúðra þessu! Vinkona mín áttaði sig loksins á hvar við vorum og kom okkur inn, en þessu hef ég aldrei lent í og vona að ég lendi aldrei í þessu aftur því þetta er með því vandræðalegasta sem getur komið fyrir nokkurn kór! Eftir þetta sungum við ekki þetta lag fyrr en á jólatónleikunum og þá vorum við að fara yfir þetta rétt fyrir tónleika!

Við gerðum margt fleira en þessar framkomur eru þær sem standa mest upp úr í mínum huga.

Þá kom jólafríð, fyrsta daginn var ég ótrúlega ánægð og spennt fyrir fríinu, sama dag fór ég allt í einu að hugsa “mér á eftir að leiðast svooooo mikið”. Ég var haldin þeirri trú að ég myndi ekki finna mér neitt að gera, ég var greinilega búin að gleyma öllum desember! Næsta dag (laugardagur) var ég með vinkonu minni og ég endaði með að eyða allri helginni með henni og söng meira að segja í kirkjuni hennar! Næstu viku var ég með annari vinkonu minni. Einn daginn var ég með fósturpabba mínum allan daginn að fá bókasafnskort og líka gilt skilríki hér í Oregon! Það fékk ég til þess að ég þyrfti ekki að ganga um með vegabréfið mitt.

Ég er líka búin að eignast 2 nýja bræður, Alec sem er 19 ára og er í hernum (var að útskrifast úr Bootcamp) og Nick sem er um 30 og er líka í hernum! Síðan ég kom til Bandaríkjanna hef ég eignast 2 systur og 3 bræður (frá aldrinum 20 mánaða til 30 ára)! Fjölskyldan hættir ekki að stækka.

Ég eydda aðfangadagskvöldi í kirkjunni hérna og var að gefa fátækum og heimilislausum mat. Við skelltum okkur svo til Eugene til að halda upp á jólin með ömmu og afa og systrum fósturmömmu minnar. Það var skrítið. Við mættum og fórum beint að sofa. Daginn eftir, á jóladag var ég haldin þeirri trú að við myndum opna gjafir og svoleiðis um morguninn, ég hafði sko rangt fyrir mér! Við krakkarnir fengum að skoða í sokkinn okkar og fá jólagjöfina frá jólasveininum en svo eyddi ég deginum við að púsla flóknast púsluspil sem ég hef séð! Fullt af blómum og fiðrildum og svo púsl sem voru öll eins! Mamma væri ánægð með það! Um kvöldið gáfust svo allir upp og við opnuðum pakkana frá hvoru öðru en systur fósturmömmu minnar voru ekki komnar. Það var ekki fyrr en um kvöldið á annan í jólum að við fengum að opna allar jólagjafirnar! Talandi um langa bið! Það var ekkert klætt sig upp og voða lítið sérstakt við dagana annað en það að við vorum í Eugene og vorum að sjá alla fjölskylduna. Allt öðruvísi en heima en samt gaman. Ég vil þakka kærlega fyrir mig, gjafirnar voru frábærar! Núna er ég bara að velta því fyrir mér hvernig ég ætla í ósköpunum að koma öllu dótinu heim í júní! En það er ekki fyrr en eftir nokkra mánuði þannig að ég ætla ekki að hafa áhyggjur af því fyrr en að því kemur! :D

Næst á dagskrá: skíði á morgun, Portland á miðvikudaginn og fimmtudaginn, læra meiri tónlist og svo bara njóta þess að vera hérna!!

Ég ætla að segja þetta gott í bili þar sem ég er komin með meira en 1100 orð!

Takk fyrir mig!

 

-Brynhildur Þóra